Geen standaard behandelplan.
Geen snelle oplossingen.
We gaan hier niet praten om te praten.
Je hebt waarschijnlijk al nagedacht, geanalyseerd en geprobeerd te begrijpen waarom je doet wat je doet.
"Directheid en emotionele veiligheid sluiten elkaar voor mij niet uit, integendeel."
De meeste mensen die bij mij komen, hebben al nagedacht.
Veel.
Over zichzelf. Hun jeugd. Hun relaties.
Waarom ze reageren zoals ze reageren.
Sommigen hebben jaren therapie gehad.
Anderen lazen alles wat er te lezen valt over trauma, hechting, ADHD, autisme, perfectionisme of patronen.Zelden ontbreekt inzicht. Wat vaker ontbreekt, is ruimte.
Ruimte tussen wat je voelt en wat je doet.
Ruimte tussen spanning en reactie.
Ruimte tussen wat je weet en hoe je leeft.Ruimte tussen willen en moeten.
Mijn werkwijze is niet gericht op jou nóg beter laten begrijpen waarom je doet wat je doet.
Niet omdat begrijpen onbelangrijk is.
Maar omdat veel mensen die bij mij komen al ontzettend goed zijn geworden in verklaren, analyseren en verantwoordelijkheid nemen. Soms zó goed, dat precies dat een manier is geworden om niet werkelijk stil te hoeven staan bij wat iets met je doet.
Ik werk daarom zelden alleen met verhalen.
Ik werk op de plek waar patronen zichtbaar worden terwijl ze gebeuren.In hoe iemand praat. Waar iemand versnelt. Waar boosheid direct wordt vervangen door begrip.
Waar verantwoordelijkheid dragen identiteit is geworden. Waar zorgen voor anderen veiliger voelt dan zorgen voor jezelf.Waar iemand uitgeput is, maar vooral doorgaat.
Waar overleven zo normaal is geworden dat het persoonlijkheid lijkt.
Dat soort dingen interesseren me.
Niet om iemand open te breken.
Wel omdat verandering vaak begint op het moment dat zichtbaar wordt wat automatisch verloopt.
"Ik pak mensen hun verklaringen af."
Het verschil in mijn manier van werken is
dat ik patronen zie terwijl iemand ze uitvoert.
Verbanden leg over tijd.
Mensen niet laat weg bewegen.Niet tevreden ben met verklaringen alleen.
Ik neem gedrag, lijf, systeem, relaties en omgeving tegelijk mee.
Laat mensen observeren vóór ze veranderen.
Spiegel hard waar nodig én kan iemand daarin volledig begrijpen.
Ik benoem rouw waar mensen nog vechten.
Ik zie wanneer overleven identiteit is geworden.
En ik ga zelden mee in slachtofferschap, maar ook niet in strengheid.
Omdat ik geloof dat verantwoordelijkheid teruggeven waar die hoort iets anders is dan iemand alleen laten dragen.
Therapie bestaat voor mij daarom niet uit alleen praten.
Sessies worden gecombineerd met observatie, praktische opdrachten en terugkoppelingen.
Niet zodat je jezelf nóg beter leert begrijpen, maar zodat zichtbaar wordt:hier neem ik weer verantwoordelijkheid die niet van mij is
hier ga ik over mezelf heen
hier praat angst
hier weet ik eigenlijk allang wat klopt
"Ik geloof niet dat veiligheid betekent dat alles zacht moet zijn."
Hoe een traject eruitziet
We beginnen niet met oplossen.
We beginnen met kijken.
De eerste fase draait vaak om:
patronen herkennen
begrijpen hoe jouw systeem spanning reguleert
onderzoeken waar gedrag ooit logisch werd
zichtbaar maken wat je automatisch doet in contact, werk of relaties
onderscheid leren maken tussen wat jij wilt en wat je hebt leren moeten
"Goed functioneren en goed met jezelf zijn, zijn niet hetzelfde."
Mijn werk is zelden lineair. Soms voelt iets eerst zwaarder. Niet omdat het slechter gaat.
Maar omdat vertragen zichtbaar maakt wat jarenlang op de achtergrond draaide.
Dat kan confronterend zijn.
Ook dat hoort erbij.
Ik werk met mensen die vaak al veel dragen:
Hoog functionerende volwassenen.
Mensen die veel begrijpen.
Veel verantwoordelijkheid nemen.
Snel denken.
Veel zien.
Sterk lijken.
En ergens voelen:
ik functioneer misschien wel, maar leef ik eigenlijk zoals ik wil?
Werkvormen
Geen standaard protocol.
Ik werk afhankelijk van wat nodig is, bijvoorbeeld met:
gesprekken
schrijfopdrachten (zonder platgeslagen vragen)
observatieopdrachten (met daadwerkelijke diepgang)
patroonanalyse (vanuit kennis, kunde en expertise)
lichaamsgerichte waarneming (zonder woeh-woeh)
systeem- en relatiewerk (waar van aanvulling)
concrete oefeningen tussen sessies
reflectie op situaties uit het dagelijks leven
Beschikbaar via app, tijdens jouw echte ervaringen in je leven
Niet als doel op zich.
Wel om inzicht om te zetten naar ervaring.
"Professionele scherpte met menselijke diepgang, academisch onderbouwd en persoonlijk geworteld."
Mijn doel is niet dat je mij nodig blijft hebben.
Mijn doel is dat je eerder leert herkennen:
wat van jou is, wat niet, wat klopt en waar je opnieuw mag kiezen.
"Misschien hoef je niet nóg beter te begrijpen waarom je doet wat je doet.
Misschien wordt het tijd dat iemand meekijkt naar wat je al jaren doet… zonder het nog op te merken."
Benieuwd of mijn manier van werken bij je past?
Plan een kennismaking.
Niet om direct te starten.
Wel om samen te onderzoeken of dit de plek is waar iets in beweging mag komen.
"Toen ik begon, liep ik vast op paniek bij presentaties en gaf ik mijn eigen emoties weinig ruimte. Wat veranderde is niet dat spanning volledig weg is, maar dat voelen er nu mag zijn. Daardoor hebben stress en paniek veel minder invloed. Er is meer bewustzijn wanneer ik iets voel."
M. 47
"Het grootste verschil?
Dat ik erop begin te vertrouwen dat ik mijn eigen gevoel serieus mag nemen."
P. 38
"Er heeft iets geklikt: ik herken mijn patronen eerder en zie op welke momenten ik iets anders kan doen. Daardoor kies ik vaker voor mijn eigen gevoel en ruimte, in plaats van automatisch door te gaan of perspectieven van anderen over te nemen."
I. 46
"Wat mij het meest hielp waren de kritische vragen, het doorvragen wanneer ik geen antwoord gaf en het benoemen van wat zichtbaar werd.
Liesbet werkt op een intellectueel niveau dat voor mij prettig voelt."
M. 37
"Je gebruikt je eigen woorden, maar onderzoekt ook wat woorden voor míj betekenen. Die manier van doorvragen helpt om dingen anders te zien én voelen."
E. 49
"Je observatie van praten en lichaamstaal is scherp. Je hield me vaak een spiegel voor en maakte me bewust van dingen die ik zelf niet zag."
F. 32
"Ik zie mezelf eerder, voel mezelf meer en ga mezelf serieuzer nemen."
T. 36
"Ik worstelde met loyaliteit, schuldgevoel en het idee dat ik bepaalde dingen niet mocht voelen. Dat is nu écht voorbij.
K.42
"Ik leefde vooral in overleven: werk, verlies, ADHD, relatie, rouw. Het voelde alsof ik balanceerde tussen het nét volhouden en volledig omvallen."
I. 47
